Orde Sembilan Gemala

Lihat pula: Daftar tanda kehormatan Thailand
Orde Sembilan Permata
Ukiran kayu Orde Sembilan Permata di Wat Ratchabophit, Bangkok.
Dianugerahkan oleh

Raja Thailand
TipeTanda kehormatan
Dibentuk1861; 165 tahun lalu (1861)
Afiliasi agamaAgama Buddha
Kursi27
KelayakanKeluarga Kerajaan dan Umat Buddha awam
KriteriaAtas diskresi monarki
StatusAktif
PendiriMongkut
Berdaulat (Sovereign)Vajiralongkorn
TingkatKnight/Dame
Statistik
Penganugerahan pertama1861
Penganugerahan terakhir28 Juli 2019
Jumlah penerima73
Prioritas
Tingkat lebih tinggiOrde Wangsa Kerajaan Chakri
Tingkat lebih rendahOrde Chula Chom Klao
Pita harian Orde Sembilan Permata

Orde Sembilan Permata (bahasa Thai: เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นโบราณมงคลนพรัตนราชวราภรณ์; RTGS: Khrueang Ratcha-itsariyaphon An Pen Borannamongkhon Noppharat Ratchawaraphon) didirikan pada tahun 1861 oleh Raja Mongkut (Rama IV) dari Kerajaan Siam (sekarang Thailand). Tanda kehormatan ini dianugerahkan kepada anggota keluarga kerajaan Thailand dan pejabat tinggi berprestasi yang telah mengabdi kepada kerajaan serta merupakan umat Buddha awam yang aktif. Dalam praktiknya, ini merupakan orde tertinggi yang diberikan kepada warga negara Thailand, mengingat dua orde yang lebih tinggi dikhususkan bagi anggota kerajaan atau kepala negara asing. Penerima orde ini berhak menggunakan gelar pascanominal น.ร.

Sejarah

Orde ini didasarkan pada model tanda kehormatan ksatria dan jasa di Eropa. "Sembilan permata" merupakan bentuk Thailand dari azimat kerajaan Hindu yang dikenal sebagai navaratna. Dalam bentuk aslinya, penghargaan ini berupa cincin emas bertatahkan sembilan permata yang dianugerahkan kepada jenderal Thailand setelah memenangkan kemenangan militer penting; orde ini juga merupakan bagian dari lencana kerajaan yang diberikan kepada Raja Thailand saat penobatan. Cincin ini masih menjadi bagian dari lencana orde dan dikenakan oleh anggota pria. Sembilan batu mulia tersebut merupakan bagian integral dari lencana kerah maupun bintang orde.

Sembilan permata tersebut dan manfaat yang diyakini diberikan kepada pemakainya adalah:

  • Intan — Kekuasaan, kekayaan, kemenangan atas musuh.
  • Mirah delima — Kesuksesan dan umur panjang.
  • Zamrud — Kekuatan dan keamanan.
  • Safir Kuning — Pesona dan kasih sayang.
  • Garnet — Kesehatan dan umur panjang.
  • Safir Biru — Kasih sayang dan kekayaan.
  • Mutiara/Mata kucing — Kemurnian, kebahagiaan, dan kemenangan atas musuh.
  • Zirkon/Topas — Kekayaan dan kesuksesan dalam urusan hukum.
  • Krisoberil (Mata Kucing) — Perlindungan dari roh dan api.[1]

Lencana

Bintang Orde Sembilan Permata
Lencana Grand Master Berdaulat Orde Sembilan Permata

Tanda kehormatan ini terdiri dari kelas tunggal (Ksatria). Lencananya meliputi:

  • Selempang Sembilan Permata (Navaratna), pada selempang kuning dengan pinggiran merah, biru, dan hijau, dikenakan dari bahu kanan ke pinggul kiri (untuk pria). Untuk wanita, lencana disematkan pada pita sutra yang dikenakan di bahu kiri depan.
  • Bintang Sembilan Permata, dikenakan di dada kiri.
  • Cincin Emas Sembilan Permata, untuk pria, dikenakan di jari telunjuk kanan.
  • Grand Master Berdaulat (Raja) mengenakan lencana ksatria namun ditambah dengan Kalung Sembilan Permata di atas selempang, serta bintang yang dihiasi dengan berlian.

Daftar Berdaulat

Tahun Nama
1851–1868 Raja Mongkut (Rama IV)
1868–1910 Raja Chulalongkorn (Rama V)
1910–1925 Raja Vajiravudh (Rama VI)
1925–1935 Raja Prajadhipok (Rama VII)
1935–1946 Raja Ananda Mahidol (Rama VIII)
1946–2016 Raja Bhumibol Adulyadej (Rama IX)
2016–sekarang Raja Vajiralongkorn (Rama X)

Daftar penerima

  Latar belakang kuning menunjukkan anggota yang masih hidup.

Ksatria Kerajaan (Pria)

Tahun Nama Dianugerahkan oleh Ref.
1851 Raja Pinklao Rama IV [2]
1851 Pangeran Wongsa Dhiraj Snid Rama IV
1851 Pangeran Mahesuan Siwawilat Rama IV
1851 Pangeran Witsanunat Niphathon Rama IV
1851 Kaisar Napoleon III Rama IV
1869 Pangeran Wichaichan Rama V
1869 Pangeran Deves Wacharindra Rama V
1869 Pangeran Bamrab Porapak Rama V
1869 Pangeran Chaturonrasmi Rama V [2]
1869 Pangeran Bhanurangsi Savangwongse Rama V [3]
1879 Pangeran Vorasakda Phisan Rama V [4]
1886 Putra Mahkota Maha Vajirunhis Rama V
1886 Pangeran Devawongse Varoprakar Rama V [5]
1893 Pangeran Bodin Phaisansophon Rama V [6]
1893 Pangeran Naresr Varariddhi Rama V
1893 Pangeran Narisara Nuwattiwong Rama V
1894 Pangeran Gagananga Yukala Rama V [7]
1894 Pangeran Paribatra Sukhumbandhu Rama V [8]
1894 Pangeran Sommatiwongse Varodaya Rama V [8]
1894 Pangeran Chakrabongse Bhuvanath Rama V [9]
1894 Pangeran Yugala Dighambara Rama V [9]
1895 Kaisar Guangxu dari Qing Rama V
1901 Pangeran Asdang Dejavudh Rama V [2]
1901 Pangeran Damrong Rajanubhab Rama V [10]
Pangeran Sawang Chakrabandh Rama V
1911 Pangeran Mahidol Adulyadej Rama VI [11]
1911 Pangeran Chudadhuj Dharadilok Rama VI [11]
1911 Pangeran Thongthaem Thavalyawongse Rama VI [12]
1911 Pangeran Sawasdiprawat Rama VI
1911 Pangeran Kitiyakara Voralaksana Rama VI
1911 Pangeran Pravitra Vadhanodom Rama VI
1911 Pangeran Chirapravati Voradej Rama VI
1912 Pangeran Chumphon Somphot Rama VI [13]
1912 Pangeran Raphi Phatthanasak Rama VI
1913 Pangeran Svasti Sobhana Rama VI [14]
1914 Pangeran Sukhasawasdee Rama VI [15]
1914 Pangeran Kashemsanta Sobhaga Rama VI [16]
1920 Pangeran Abhakara Kiartivongse Rama VI [17]
1920 Pangeran Narathip Praphanphong Rama VI [18]
1922 Pangeran Purachatra Jayakara Rama VI [19]
1931 Pangeran Vudhijaya Chalermlabha Rama VII [20]
1941 Pangeran Aditya Dibabha Rama VIII [21]
1950 Pangeran Rangsit Prayurasakdi Rama IX [22]
1973 Putra Mahkota Maha Vajiralongkorn (kemudian Raja Rama X) Rama IX [23]

Dame Kerajaan (Wanita)

Tahun Nama Dianugerahkan oleh Ref.
1879 Ratu Sunanda Kumariratana Rama V
1893 Ratu Savang Vadhana Rama V
Ratu Saovabha Phongsri Rama V
Ratu Sukhumala Marasri Rama V [24]
1903 Putri Suddha Dibyaratana Rama V [25]
1905 Putri Yaovamalaya Narumala Rama V [26]
Permaisuri Saisavali Bhiromya Rama V
1911 Putri Valaya Alongkorn Rama VI [12]
1920 Putri Malini Nobhadara Rama VI [27]
Putri Nibha Nobhadol Rama VI
1922 Ratu Indrasakdi Sachi (kemudian diturunkan menjadi permaisuri) Rama VI [28]
1925 Ratu Rambai Barni Rama VII [29]
1926 Putri Somavadi Rama VII [30]
1931 Putri Nabhabhorn Prabha Rama VII [31]
1950 Ratu Sirikit Rama IX [32]
1961 Ibu Suri Srinagarindra Rama IX [33]
1977 Putri Sirindhorn Rama IX [34]
1983 Putri Galyani Vadhana Rama IX [35]
1993 Putri Chulabhorn Rama IX [36]
2019 Ratu Suthida Rama X [37]
2019 Putri Soamsawali Rama X [38]
2019 Putri Bajrakitiyabha Rama X [39]

Ksatria (Warga Negara)

Tahun Nama Dianugerahkan oleh Ref.
1869 Sri Suriwongse (Chuang Bunnag) Rama V [2]
1886 Surawongwaiwat (Worn Bunnag) Rama V [5]
1920 Bodindechanuchit (Arun Chatrakul) Rama VI [18]
1924 Yommaraj (Pan Sukhum) Rama VI [2]
1941 Phichayendrayodhin (Um Indrayodhin) Rama VIII [21]
1941 Plaek Phibunsongkhram Rama VIII [40]
1945 Pridi Banomyong Rama VIII [41]
1959 Sarit Thanarat Rama IX [42]
1988 Prem Tinsulanonda Rama IX [43]
1996 Sanya Dharmasakti Rama IX [44]

Referensi

  1. ^ "Nine Gems Belt". Soravij.com. Diakses tanggal 2 Januari 2015.
  2. ^ a b c d e ดำรงราชานุภาพ, สมเด็จฯ กรมพระยา, ตำนานเครื่องราชอิศริยาภรณ์สยาม, พระนคร, โสภณพิพรรฒธนากร, 2468.
  3. ^ "จอมพล สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้าภาณุรังษีสว่างวงษ์". www.rta.mi.th. Diarsipkan dari asli tanggal 2019-06-24. Diakses tanggal 2019-05-07.
  4. ^ Warta Kerajaan Thailand, พระราชทานเครื่องราชอิสริยยศ, เล่ม ๑, ตอน ๖๐, ๘ มีนาคม พ.ศ. ๒๔๒๒, หน้า ๕๒๘
  5. ^ a b Warta Kerajaan Thailand, บัญชีพระราชทานตราเครื่องราชอิสริยยศ, เล่ม ๓, ตอน ๔๖, ๑๕ มีนาคม พ.ศ. ๒๔๒๙, หน้า ๓๘๕
  6. ^ Warta Kerajaan Thailand, ถวายบังคมพระบรมรูป dan พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์, เล่ม ๑๐, ตอน ๓๔, ๑๙ พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๔๓๖, หน้า๓๖๗
  7. ^ Warta Kerajaan Thailand, พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์, เล่ม ๑๑, ตอน ๓, ๑๕ เมษายน พ.ศ. ๒๔๓๗, หน้า ๒๒
  8. ^ a b Warta Kerajaan Thailand, พระราชพิธีมงคลการโสกันต์ สมเด็จพระเจ้าลูกยาเธอ, เล่ม ๑๑, ตอน ๔๒, ๑๓ มกราคม พ.ศ.๒๔๓๗, หน้า ๓๓๕
  9. ^ a b Warta Kerajaan Thailand, พระราชพิธีมงคลการโสกันต์สมเด็จพระเจ้าลูกยาเธอ, เล่ม ๑๑ , ตอน ๕๐, ๑๐ มีนาคม พ.ศ.๒๔๓๗, หน้า ๔๕๕
  10. ^ Warta Kerajaan Thailand, พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์, เล่ม ๑๘, ตอน ๔๖, ๑๖ กุมภาพันธ์ พ.ศ.๒๔๔๔, หน้า ๘๗๓
  11. ^ a b Warta Kerajaan Thailand, พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ , เล่ม ๒๘, ตอน ๐ ง, ๙ เมษายน พ.ศ.๒๔๕๔, หน้า ๔๘
  12. ^ a b Warta Kerajaan Thailand, พระราชพิธีฉัตรมงคล แลถวายบังคมพระบรมรูป, เล่ม ๒๘, ตอน ๐ ง, ๑๒ พฤศจิกายน พ.ศ.๒๔๕๔, หน้า ๑๗๖๗
  13. ^ Warta Kerajaan Thailand,รายพระนาม dan นามผู้ที่จะได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ในงานพระราชพิธีฉัตรมงคล, เล่ม ๒๙, ตอน ๐ ง, ๑๗ พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๔NTB, หน้า ๑๘๒๙
  14. ^ Warta Kerajaan Thailand, พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์, เล่ม ๓๐, ตอน ๐ ง, ๓๐ พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๔NTB, หน้า ๑๙๖๑
  15. ^ Warta Kerajaan Thailand, รายพระนาม dan นามผู้ที่ได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์นพรัตนราชวราภรณ์ dan จุลจอมเกล้า, เล่ม ๓๑, ตอน ๐ ง, ๑๕ พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๔NTB, หน้า ๑๘๕๕
  16. ^ Warta Kerajaan Thailand, พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์, เล่ม ๓๑, ตอน๐ ง, ๓ มกราคม พ.ศ.๒๔NTB, หน้า ๒๒๓๙
  17. ^ Warta Kerajaan Thailand, พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์, เล่ม ๓๗, ตอน ๐, ๒๘ พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๔๖๓, หน้า ๒๘๐๒
  18. ^ a b Warta Kerajaan Thailand,พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์, เล่ม ๓๗, ตอน ๐, ๓๐ มกราคม พ.ศ.๒๔๖๓, หน้า ๓๖๑๘
  19. ^ Warta Kerajaan Thailand, พระราชทานเครื่องราชอิศริยาภรณ์อันเปนโบราณมงคลนพรัตนราชวราภรณ์, เล่ม ๓๙, ๒๖ พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๔๖๕, หน้า ๒๓๔๕
  20. ^ Warta Kerajaan Thailand, พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์, เล่ม ๔๘, ตอน ๐ ง, ๑๕ พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๔๗๔, หน้า ๓๐๘๔
  21. ^ a b Warta Kerajaan Thailand, แจ้งความสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์, เล่ม ๕๘, ตอน ๐ ง, ๙ กันยายน พ.ศ. ๒๔๘๔, หน้า ๒๘NN
  22. ^ แจ้งความสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์, เล่ม ๖๗, ตอน ๒๗ ง, ๙ พฤษภาคม พ.ศ. ๒๔๙๓, หน้า ๑๙๙๕
  23. ^ Warta Kerajaan Thailand, แจ้งความสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์, เล่ม ๙๐, ตอน ๑๐ ง ฉบับพิเศษ, ๒๖ มกราคม พ.ศ. ๒๕MTB, หน้า ๑๘
  24. ^ Warta Kerajaan Thailand
  25. ^ Warta Kerajaan Thailand, การเฉลิมพระสุพรรณบัตร, เล่ม ๒๐, ตอน ๑๙, ๙ สิงหาคม พ.ศ. ๒๔๔๖, หน้า ๓๐๗
  26. ^ Warta Kerajaan Thailand, การเฉลิมพระสุพรรณบัตร ตั้งกรมฝ่ายใน สมเด็จพระเจ้าลูกยาเธอ เจ้าฟ้าเยาวมาลย์นฤมล, เล่ม ๒๒, ตอน ๘, ๒๑ พฤษภาคม พ.ศ. ๒๔๔๘, หน้า ๑๕๙
  27. ^ Warta Kerajaan Thailand
  28. ^ Warta Kerajaan Thailand
  29. ^ Warta Kerajaan Thailand, พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ฝ่ายใน, เล่ม ๔๒, ตอน ๐ง, ๗ มีนาคม พ.ศ.๒๔๖๘, หน้า ๓๖๗๐
  30. ^ Warta Kerajaan Thailand, พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ นพรัตนราชวราภรณ์ฝ่ายใน, เล่ม ๔๓, ตอน ๐ ง, ๒ พฤษภาคม พ.ศ. ๒๔๖๙, หน้า ๔๓๐
  31. ^ Warta Kerajaan Thailand, พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ฝ่ายใน, เล่ม ๔๘, ตอน ๐ ง, ๑๕ พฤshvิกายน พ.ศ.๒๔๗๔, หน้า ๓๑๐๖
  32. ^ Warta Kerajaan Thailand, ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสสริยาภรณ์, เล่ม ๖๗, ตอน ๒๖ ง ฉบับพิเศษ, ๕ พฤษภาคม พ.ศ.๒๔๙๓, หน้า ๑
  33. ^ Warta Kerajaan Thailand, แจ้งความสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์, เล่ม ๗๘, ตอน ๘ ง ฉบับพิเศษ, ๒๗ มกราคม พ.ศ. ๒๕NN, หน้า ๗
  34. ^ "Her Royal Highness Princess Maha Chakri Sirindhorn's Activities". sirindhorn.net. Diakses tanggal 2019-05-07.
  35. ^ Warta Kerajaan Thailand, แจ้งความสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์, เล่ม ๑๐๐, ตอน ๑๐๒ ง ฉบับพิเศษ, ๒๒ มิถุนายน พ.ศ.๒๕NN, หน้า ๑๑
  36. ^ Warta Kerajaan Thailand, แจ้งความสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์, เล่ม ๑๑๐, ตอน ๘๐ ฉบับพิเศษ, ๒๑ มิถุนายน พ.ศ. ๒๕MTB, หน้า ๑
  37. ^ ""Inหลวง" ทรงประกอบพระราชพิธีราชาภิเษกสมรส สถาปนาสมเด็จพระราชินี". Thai Rath. 1 May 2019. Diakses tanggal 1 May 2019.
  38. ^ "ประกาศสถาปนา" (PDF). Warta Kerajaan Thailand (dalam bahasa Thai). 136 (15ง): 7. 5 May 2019. Diarsipkan dari asli (PDF) tanggal May 5, 2019.
  39. ^ "ประกาศสถาปนา" (PDF). Warta Kerajaan Thailand (dalam bahasa Thai). 136 (41ข): 7. 28 July 2019. Diarsipkan dari asli (PDF) tanggal July 28, 2019.
  40. ^ Warta Kerajaan Thailand, พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์นพรัตนราชวราภรณ์ กับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ปฐมจุลจอมเกล้า (จอมพล หลวงพิบูลสงคราม), เล่ม ๕๘, ตอน ๐ ก, ๒๘ กรกฎาคม พ.ศ. ๒๔๘๔, หน้า ๙๘๕
  41. ^ Warta Kerajaan Thailand, แจ้งความสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์, เล่ม ๖๒, ตอน ๗๐ ง, ๑๑ ธันวาคม พ.ศ. ๒๔๘๘, หน้า ๑๙๐๐
  42. ^ Warta Kerajaan Thailand, แจ้งความสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์, เล่ม ๗๖, ตอน ๑๑๕ ง ฉบับพิเศษ, ๑๖ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕MTB, หน้า ๓๖
  43. ^ Warta Kerajaan Thailand, แจ้งความสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์, เล่ม ๑๐๕, ตอน ๑๔๐ ฉบับพิเศษ, ๒๖ สิงหาคม พ.ศ. ๒๕NN, หน้า ๑
  44. ^ Warta Kerajaan Thailand, ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นโบราณมงคลนพรัตนราชวราภรณ์ (นายสัญญา ธรรมศักดิ์), เล่ม ๑๑๓, ตอน ๑๐ ข, ๗ มิถุนายน พ.ศ. ๒๕MTB, หน้า ๗๒

Pranala luar

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.