Josef Drahoňovský
Josef Drahoňovský (ur. 27 marca 1877 w Volavcu, zm. 20 lipca 1938 w Pradze) – czeski rzeźbiarz, gliptyk i wykładowca akademicki. ŻyciorysUrodził się 27 marca 1877 roku w Volavcu pod Turnovem[1]. Już w dzieciństwie wykazał się dużym talentem w dziedzinie rysunku[2]. W latach 1890–1894 roku kształcił się w liceum jubilerskim (Střední odborná škola šperkařská) w Turnovie pod pieczą Karela Zappa[3]. Zachęcano go, by rozwijał swój talent w Wiedniu, jednak Drahoňovskiemu nie udało się zebrać na to środków[2]. Zamiast tego przez półtora roku pracował w wiedeńskim warsztacie, by zdobyć pieniądze na dalszy rozwój[2]. Po powrocie w rodzinne strony przekazał jednak większość zaoszczędzonych środków na poprawę ciężkiej sytuacji materialnej matki[2]. Lata 1896–1902 spędził na nauce w Wyższej Szkole Rzemiosła Artystycznego w Pradze[3] w pracowniach rzeźbiarskich[2] prof. Celdy Kloučeka i Stanislava Suchardy[3]. Na pierwszym roku otrzymał stypendium, lecz później musiał utrzymywać się z zamówień, które otrzymywał m.in. od Zappa czy od Kloučeka, który organizował pracę przy dekoracjach rzeźbiarskich nowych, praskich kamienic m.in. przy ulicy Pařížskiej i 28. Října[2]. Jeszcze na studiach Drahoňovský został zatrudniony przy budowie katedry św. Wita, by tworzyć modele detali architektonicznych takich jak zworniki, czy pinakle[2]. Po ukończeniu studiów otworzył własną pracownię rzeźbiarską[1], która otrzymywała wiele zleceń na dekorację nowych budowli w Pradze i w Pilźnie[2]. W 1904 roku został asystentem Suchardy na Wyższej Szkole Rzemiosła Artystycznego w Pradze[4], a w 1911 roku objął tam stanowisko nauczyciela akademickiego[2]. W tym samym czasie tworzył także rzeźby artystyczne, takie jak Poutník, Rozhovor, czy Růže tetínská[2]. Z początku pracował głównie z marmurem, brązem i ceramiką[1]. Po zakończeniu I wojny światowej poświęcił się pracy ze szkłem i gliptyce[2]. Jego kryształowe intaglio przedstawiające czeskie kobiety było darem rządu Czechosłowacji dla jugosłowiańskiej rodziny królewskiej, a jego gemmy umieszczono w Cabinet des Médailles[2]. Tworzył prace w szkle w stylu art déco, stopniowo zwracając si w stronę neoklasycyzmu[1]. W 1932 roku zgłosił trzy prace ze szkła do Olimpijskiego Konkursu Sztuki i Literatury w kategorii rzeźby[1]. Zmarł 20 lipca 1938 roku w Pradze[1]. Galeria
Przypisy
Kontrola autorytatywna (osoba): |