Ña
ตัวอักษรตัวอย่าง
เบงกอล-อัสสัม
ทิเบต
ทมิฬ
ไทย	ญ
มลยาฬัม	ഞ
สิงหล	ඤ
พราหมีอโศก
เทวนาครี
Properties
หน่วยเสียง	/ɲ/
IAST	ña Ña
จุดรหัส ISCII	BC (188)

บทความนี้มีอักขระยูนิโคดที่ไม่พบบ่อย หากไม่มี[[

en:Help:Multilingual support|การสนับสนุนการแสดงผล]]ที่เหมาะสม คุณอาจเห็นเครื่องหมายคำถาม กล่อง หรือสัญลักษณ์อื่น ๆ แทนที่จะเป็นอักขระที่ระบุ

ญ เป็นพยัญชนะในตระกูลอักษรพราหมี มาจากอักษรพราหมี

ญ ภาษาฮินดีแทนด้วยเสียงเสียงนาสิกเพดานแข็ง [ɲ] และกลุ่มภาษาไทเกือบทั้งหมดใช้เสียงนี้เช่นกัน ยกเว้นภาษาไทยกลางที่มีถิ่นสุโขทัยเท่านั้นที่ใช้ ภาษาไทยกลางถิ่นอื่นแทนด้วยเสียงเปิดเพดานแข็ง [j] และพยัญชนะสะกด ให้เสียงนาสิกปุ่มเหงือก [n] กรณีทับศัพท์ภาษาต่างประเทศใช้แทนเสียง /ɲ/ ทั้งพยัญชนะต้นและพยัญชนะสะกด เช่น España เอสปัญญา

ญ (หญิง) เป็นพยัญชนะ ตัวที่ 13 ในบรรดาพยัญชนะ 44 ตัวของอักษรไทย ในลำดับถัดจาก ฌ (เฌอ) และก่อนหน้า ฎ (ชฎา) ออกเสียงอย่าง ย (ยักษ์) เมื่อเป็นพยัญชนะต้น และออกเสียงอย่าง น (หนู) เมื่อเป็นพยัญชนะสะกด จัดอยู่ในกลุ่มอักษรต่ำ ในระบบไตรยางศ์ มีชื่อเรียกกำกับว่า “ญ หญิง” อักษร ญ มีเครื่องหมายอยู่ข้างใต้ เรียกว่า เชิง แต่นิยมตัดเชิงออกเป็น เมื่อเขียนคำที่มีสระอุ หรือสระอู เช่น กตัญญู ^[1]

ญ. อาจหมายถึง

• เพศหญิง
• ภาษาญวน (ใช้ในพจนานุกรม)
• ภาษาญี่ปุ่น (ใช้ในพจนานุกรมบางเล่มที่ไม่อ้างถึงภาษาญวน)

ญ รูปปกติ มีรหัสตาม TIS-620 ที่ 0xAD และมีรหัสยูนิโค้ดที่ U+0E0D

รูปที่ไม่มีเชิง มีการใช้เพื่อเขียนภาษาบาลี ไมโครซอฟท์เคยกำหนดให้ที่รหัส 0x90 ของ Windows-874^[2] โดยต่อยอดมาจากส่วนขยายของ TIS-620 ในเครื่องแมคอินทอช^[3] และบนยูนิโคด U+F70F ซึ่งอยู่ในช่วงพื้นที่ใช้งานส่วนตัว^[4] อย่างไรก็ตามยูนิโคดไม่ได้กำหนดให้เป็นอักขระมาตรฐานที่ตำแหน่งนี้ อักษรรูปแบบนี้จึงใช้สำหรับการแสดงผลตามตรรกะเท่านั้น (เมื่อเติมสระอุ สระอู หรือพินทุ เช่นเดียวกับกรณี ที่ไม่มีเชิง) ผู้ใช้ระบบปฏิบัติการวินโดวส์เอกซ์พีลงมา สามารถป้อนรูปที่ไม่มีเชิงตัวเดียวได้โดยกดปุ่ม Alt ค้างไว้ ตามด้วยแป้นตัวเลข 144 (พิมพ์ตัวเลขที่ number pad ด้านขวามือของคีย์บอร์ด) ส่วนระบบปฏิบัติการรุ่นใหม่กว่าไม่ปรากฏอักขระใดๆ

การป้อนอักษร ญ อาจเป็นปัญหากับซอฟต์แวร์ที่ไม่รู้จักการเข้ารหัสภาษาไทยหรือยูนิโคด เช่น อะโดบี โฟโตชอป รุ่นที่เก่ากว่า CS2 ตัวอักษร ญ จะถูกจับคู่เข้ากับการเข้ารหัส ISO/IEC 8859-1 (Latin-1) ที่ตำแหน่ง 0xAD ซึ่งตรงกับอักขระยัติภังค์เผื่อเลือก (soft hyphen) พอดี ทำให้อักษร ญ ที่พิมพ์ลงไปไม่ปรากฏ เนื่องจากยัติภังค์เผื่อเลือกจะปรากฏเฉพาะตอนตัดขึ้นบรรทัดใหม่เท่านั้น^[5]

อักษร ญ ตรงกับตัวเทวนาครี "ञ"

ในอักษรลาวแบบมาตรฐาน ຍ ออกเสียงนาสิกและมีลำดับเหมือน ญ แต่ในอักษรลาวแบบ มหาสิลา วีระวงส์ ที่ใช้เขียนภาษาบาลี จะใช้ ຎ แทนเสียง ญ และใช้ ຍ แทนเสียง ย

Ña ในอักษรต่าง ๆ

แอราเมอิก ขโรษฐี - พราหมีอโศก พราหมีกุษาณะ[a] โทแคเรียน[b] พราหมีคุปตะ ปัลลวะ กทัมพะ - อักษรไภกษุกี 𑰗 สิทธัม ครันถะ - จาม - สิงหล ඤ ปยู / มอญโบราณ[c] - ทิเบต ปรัจลิต 𑐘 อาหม 𑜐 มลยาฬัม ഞ เตลูกู ఞ พม่า ဉ / ည เลปชา - รัญชนา เสาราษฏร์ - ดิเวส อกุรุ 𑤕 กันนาดา ಞ กะยา - ลิมบู - สวยัมภู[d] 𑩥 เขมร ញ ทมิฬ จักมา 𑄐 ไทธรรม ᨬ มีไตมะเยก - เคาฑี - ไทย ญ ลาว ຎ ไตเหลอ - มาร์เชน 𑱹 ติรหุตา - ไทลื้อใหม่ - ไทเวียด - กวิ พักปา - โอริยา ଞ ศารทา - เรอจัง ꤻ บาตัก ᯠ บูกิส ᨎ ชญานวัชระทรงเหลี่ยม 𑨓 เบงกอล-อัสสัม ฏากรี - ชวา ꦚ บาหลี ᬜ มากาซาร์ 𑻫 ฮันกึล[e] - นาครีเหนือ - โฑครี 𑠓 ลัณฑะ - ซุนดา ᮑ ไบบายิน - โมฑี - คุชราต ઞ โขชกี - ขุทาพาที - มหาชนี - ตักบันวา - เทวนาครี นันทินาครี 𑦷 ไกถี คุรมุขี ਞ มุลตานี 𑊏 บูฮิด - อักษรพยางค์พื้นเมืองแคนาดา[f] - สวยัมภู[g] 𑩥 สิเลฏินาครี - คุญชลาโคณฑี - มสรามโคณฑี[h] 𑴕 ฮานูโนโอ - หมายเหตุ ↑ อักษรพราหมีแบบ "กุษาณะ" เป็นรูปแบบที่เกิดขึ้นภายหลังเมื่ออักษรพราหมีเริ่มแพร่หลาย อักษรพราหมีสมัยราชวงศ์คุปตะสืบทอดรูปแบบมาจากกุษณะอย่างแน่นอน แต่ตัวอักษรอื่นๆ ที่ได้มาจากพราห์มีอาจสืบทอดมาจากรูปแบบก่อนหน้านี้ ↑ ภาษาโทแคเรียนน่าจะสืบเนื่องมาจากรูปแบบ "กุษาณะ" ของอักษรพราหมีในยุคกลาง แม้ว่าหลักฐานจากยุคนั้นจะไม่มากพอที่จะยืนยันการสืบทอดได้อย่างแน่นอน ↑ อักษรปยูและอักษรมอญโบราณน่าจะเป็นต้นกำเนิดของอักษรพม่า และอาจมีที่มาจากอักษรปัลลวะหรือกทัมพะ ↑ อาจมาจากอักษรเทวนาครี (ดูล่างซ้ายของตาราง) ↑ กำเนิดของอักษรฮันกึลจากอักษร 'พักปา' มีอิทธิพลจำกัด โดยเป็นแรงบันดาลใจให้เกิดรูปทรงตัวอักษรพื้นฐานเพียงไม่กี่แบบเท่านั้น อักษรฮันกึลไม่ได้ทำงานแบบอักษรสระประกอบอินเดีย ↑ แม้ว่ารูปแบบตัวอักษรพื้นฐานของอักษรพยางค์พื้นเมืองแคนาดาจะมาจากอักษรเทวนาครีที่เขียนด้วยมือ แต่ระบบอักษรนี้แสดงเสียงสระโดยการหมุนรูปแบบตัวอักษร แทนที่จะใช้เครื่องหมายกำกับเสียงสระอย่างที่เป็นมาตรฐานในระบบอักษรอินเดีย ↑ อาจมาจากอักษรรัญชนะ (ดูข้างบน) ↑ อักษรมสรามโคณฑี จัดเป็นอักษรสระประกอบอินเดีย แต่รูปแบบตัวอักษรไม่ได้มาจากอักษรต้นแบบใดอักษรหนึ่งโดยเฉพาะ

• เสียงนาสิก เพดานแข็ง