อักษรไทย
รูปพยัญชนะ
รูปสระ
' "
◌ุ ◌ู
ฤๅ ฦๅ
รูปวรรณยุกต์
เครื่องหมายอื่น ๆ
◌๎ ◌ฺ
เครื่องหมายวรรคตอน
ฯลฯ
Ṭha
Ṭha
ตัวอักษรตัวอย่าง
เบงกอล-อัสสัมṬha
ทิเบต
ไทย
มลยาฬัม
สิงหล
พราหมีอโศกṬha
เทวนาครีṬha
ร่วมเชื้อสาย
ฮีบรูט
กรีกΘ
ซีริลลิกѲ
Properties
หน่วยเสียง/ʈʰ/ /tʰ/B
IASTṭh Ṭh
จุดรหัส ISCIIBE (190)

^B ในภาษานอกอินเดียส่วนใหญ่


เป็นพยัญชนะในตระกูลอักษรพราหมี มาจากอักษรพราหมี ng ผ่านอักษรคุปตะ

ฐ ไม่พบในอักษรส่วนใหญ่ของกลุ่มภาษาไท ภาษาจีน-ทิเบต และภาษาอื่น ๆ ที่ไม่ใช่ภาษาในอนุทวีปอินเดีย ยกเว้นอักษรบางประเภทที่ยังคงใช้อักษรเหล่านี้ในการถอดเสียงคำศัพท์ทางศาสนาของภาษาสันสกฤต

เสียง

ฐ ภาษาฮินดีแทนด้วยเสียงเสียงกักปลายลิ้นม้วนไม่ก้องพ่นลม [ʈʰ] แต่ในภาษาไทยกลางและภาษาไทยใต้ พยัญชนะต้นให้เสียง [tʰ] และพยัญชนะตัวสะกดให้เสียง [t̚]

อักษรไทย

(ฐาน หรือ สัณฐาน) เป็นพยัญชนะตัวที่ 16 ในบรรดาพยัญชนะ 44 ตัวของอักษรไทย ในลำดับถัดจาก (ปฏัก) และก่อนหน้า (มณโฑ) ออกเสียงอย่าง ถ (ถุง) จัดอยู่ในกลุ่มอักษรสูงในระบบไตรยางศ์ มีชื่อเรียกกำกับว่า “ฐ ฐาน” (บางคนก็เรียกว่า ฐ สัณฐาน) อักษร ฐ มีเครื่องหมายอยู่ข้างใต้ เรียกว่า เชิง แต่นิยมตัดเชิงออกเป็น ฐ เมื่อเขียนคำที่มีสระอุ หรือสระอู (ฐุ ฐู, ฐฺ)

ในคอมพิวเตอร์

ฐ และ ญ แบบมีเชิงและไม่มีเชิง

รูปปกติ มีรหัสตาม TIS-620 ที่ 0xB0 และมีรหัสยูนิโค้ดที่ U+0E10

ฐ รูปที่ไม่มีเชิง มีการใช้เพื่อเขียนภาษาบาลีและสันสกฤต ไมโครซอฟท์เคยกำหนดให้ที่รหัส 0x80 ของ Windows-874[1] โดยต่อยอดมาจากส่วนขยายของ TIS-620 ในเครื่องแมคอินทอช[2] และบนยูนิโคด U+F700 ซึ่งอยู่ในช่วงพื้นที่ใช้งานส่วนตัว[3] อย่างไรก็ตามยูนิโคดไม่ได้กำหนดให้เป็นอักขระมาตรฐานที่ตำแหน่งนี้ อักษรรูปแบบนี้จึงใช้สำหรับการแสดงผลตามตรรกะเท่านั้น (เมื่อเติมสระอุ สระอู หรือพินทุ เช่นเดียวกับกรณี ญ ที่ไม่มีเชิง) ผู้ใช้ระบบปฏิบัติการวินโดวส์เอกซ์พีลงมา สามารถป้อนรูปที่ไม่มีเชิงตัวเดียวได้โดยกดปุ่ม Alt ค้างไว้ ตามด้วยแป้นตัวเลข 128 (พิมพ์ตัวเลขที่ number pad ด้านขวามือของคีย์บอร์ด) ส่วนระบบปฏิบัติการรุ่นใหม่กว่าจะกลายเป็นเครื่องหมายยูโร

การคณานับอารยภัฏ

  • [ʈʰə] = 12 (१२)
  • ठि [ʈʰɪ] = 1,200 (१२००)
  • ठु [ʈʰʊ] = 120,000 (१ २० ०००)
  • ठृ [ʈʰri] = 12,000,000 (१ २० ०० ०००)
  • ठॢ [ʈʰlə] = 1,200,000,000 (१ २० ०० ०० ०००)
  • ठे [ʈʰe] = 12×1010 (१२×१०१०)
  • ठै [ʈʰɛː] = 12×1012 (१२×१०१२)
  • ठो [ʈʰoː] = 12×1014 (१२×१०१४)
  • ठौ [ʈʰɔː] = 12×1016 (१२×१०१६)

อักษรอื่น

อักษร "ฐ" ตรงกับตัวเทวนาครี "ठ"

ฐ ในอักษรต่าง ๆ
แอราเมอิก
ฐ
ขโรษฐี
𐨛
พราหมีอโศก
ฐ
พราหมีกุษาณะ[a]
ฐ
โทแคเรียน[b]
ฐ
พราหมีคุปตะ
ฐ
ปัลลวะ
ฐ
กทัมพะ
-
อักษรไภกษุกี
𑰙
สิทธัม
ฐ
ครันถะ
𑌠
จาม
-
สิงหล
ปยู /
มอญโบราณ[c]
-
ทิเบต
ปรัจลิต
𑐛
อาหม
-
มลยาฬัม
เตลูกู
พม่า
เลปชา
-
รัญชนา
ฐ
เสาราษฏร์
ดิเวส อกุรุ
-
กันนาดา
กะยา
ลิมบู
-
สวยัมภู[d]
𑩧
เขมร
ทมิฬ
-
จักมา
𑄒
ไทธรรม
มีไตมะเยก
-
เคาฑี
-
ไทย
ลาว
ไตเหลอ
-
มาร์เชน
-
ติรหุตา
𑒚
ไทลื้อใหม่
-
ไทเวียด
-
กวิ
ฐ
พักปา
โอริยา
ศารทา
𑆜
เรอจัง
-
บาตัก
-
บูกิส
-
ชญานวัชระทรงเหลี่ยม
𑨕
เบงกอล-อัสสัม
ฐ
ฏากรี
𑚕
ชวา
บาหลี
มากาซาร์
-
ฮันกึล[e]
-
นาครีเหนือ
-
โฑครี
𑠕
ลัณฑะ
-
ซุนดา
-
ไบบายิน
-
โมฑี
𑘙
คุชราต
โขชกี
𑈕
ขุทาพาที
𑋇
มหาชนี
𑅟
ตักบันวา
-
เทวนาครี
ฐ
นันทินาครี
𑦹
ไกถี
ฐ
คุรมุขี
มุลตานี
𑊑
บูฮิด
-
อักษรพยางค์พื้นเมืองแคนาดา[f]
-
สวยัมภู[g]
𑩧
สิเลฏินาครี
คุญชลาโคณฑี
𑵾
มสรามโคณฑี[h]
𑴗
ฮานูโนโอ
-
หมายเหตุ
  1. อักษรพราหมีแบบ "กุษาณะ" เป็นรูปแบบที่เกิดขึ้นภายหลังเมื่ออักษรพราหมีเริ่มแพร่หลาย อักษรพราหมีสมัยราชวงศ์คุปตะสืบทอดรูปแบบมาจากกุษณะอย่างแน่นอน แต่ตัวอักษรอื่นๆ ที่ได้มาจากพราห์มีอาจสืบทอดมาจากรูปแบบก่อนหน้านี้
  2. ภาษาโทแคเรียนน่าจะสืบเนื่องมาจากรูปแบบ "กุษาณะ" ของอักษรพราหมีในยุคกลาง แม้ว่าหลักฐานจากยุคนั้นจะไม่มากพอที่จะยืนยันการสืบทอดได้อย่างแน่นอน
  3. อักษรปยูและอักษรมอญโบราณน่าจะเป็นต้นกำเนิดของอักษรพม่า และอาจมีที่มาจากอักษรปัลลวะหรือกทัมพะ
  4. อาจมาจากอักษรเทวนาครี (ดูล่างซ้ายของตาราง)
  5. กำเนิดของอักษรฮันกึลจากอักษร 'พักปา' มีอิทธิพลจำกัด โดยเป็นแรงบันดาลใจให้เกิดรูปทรงตัวอักษรพื้นฐานเพียงไม่กี่แบบเท่านั้น อักษรฮันกึลไม่ได้ทำงานแบบอักษรสระประกอบอินเดีย
  6. แม้ว่ารูปแบบตัวอักษรพื้นฐานของอักษรพยางค์พื้นเมืองแคนาดาจะมาจากอักษรเทวนาครีที่เขียนด้วยมือ แต่ระบบอักษรนี้แสดงเสียงสระโดยการหมุนรูปแบบตัวอักษร แทนที่จะใช้เครื่องหมายกำกับเสียงสระอย่างที่เป็นมาตรฐานในระบบอักษรอินเดีย
  7. อาจมาจากอักษรรัญชนะ (ดูข้างบน)
  8. อักษรมสรามโคณฑี จัดเป็นอักษรสระประกอบอินเดีย แต่รูปแบบตัวอักษรไม่ได้มาจากอักษรต้นแบบใดอักษรหนึ่งโดยเฉพาะ


อ้างอิง

  1. 0x80 และ U+F700 ทั้งสองรหัสดูได้จากเครื่องมือ Character Map ในวินโดวส์
  2. Map (external version) from Mac OS Thai อธิบายเรื่องส่วนขยายของ TIS-620 ใน Mac OS
  3. Unicode Chart: Private Use Area

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.